جنگ بسته به موقعیت منطقه ای که در درگیری در آن اتفاق می افتد از بسیاری جوانب متغیر و متفاوت می باشد. این تفاوت ها از نظر استراتژیکی، عملیاتی و تاکتیکی قابل بحث است. موقعیت جغرافیایی بطور مستقیم تمامی امور نظامی را تحت تاثیر قرار می دهد و بر روند درگیری تاثیر می گذارد. اموری همچون طرح ریزی و استراتژی، فرماندهی عملیات رزمی، ترکیب و ساختار نیروهای زمینی، هوایی و دریایی، کنترل روند درگیری، جمع آوری اطلاعات، پشتیبانی مناسب، البسه و آماد، تعمیر و نگهداری و تامین و تخصیص سلاح ها و تجهیزات مناسب با شرایط منطقه. بعنوان مثال درگیری در مناطق قطبی کاملا با درگیری در جنگل های استوایی متفاوت است و تمامی فاکتورهای فوق را دستخوش تغییر می نماید. مناطق بیابانی چیزی در حدود 35 درصد از خشکی های زمین را تشکیل می دهند. اولین جنگ ثبت شده ی تاریخ در مناطق بیابانی اتفاق افتاده است و بسیاری از فرماندهان و نوابغ نظامی جهان افتخارات و پیروزی های بی شمار خود را در مناطق بیابانی به دست آورده اند. نوابغی همچون جوشوآ، رامسس، ساراگون، داریوش، اسکندر، خالد، صلاح الدین ایوبی، لورنس عربستان و اروین رومل از جمله افراد بی شماری بودند که بعنوان جنگجویان صحرایی در آن میدان نبرد آوازه ی نظامی پیدا کردند. با آنکه همه بیابان های جهان خشک، سوزان و بادگیر هستند ولی با یکدیگر تفاوت های عمده ای دارند. برخلاف تصور عمومی زمین های سنگلاخی در بیابان ها بیشتر از تپه های شنی وجود دارد. بی نظمی های آب و هوایی مثل دمای نا متعادل، بارش های نامنظم و تندباد های شدید از ویژگی های مناطق بیابانی هستند بنابراین نیروهای نظامی که قصد انجام عملیات در چنین مناطقی را دارند می بایست به تجهیزات خاص مجهز شده و آموزش های ویژه ای را برای سازگاری با محیط پشت سر گذاشته باشند.